Cristien Temmink is namens de Stichting Lekkernassûh (Den Haag) de winnaar van de Ab Harrewijn Prijs 2026 voor het initiatief van eerlijke pop-up markten. De jury maakte dit bekend tijdens een bijeenkomst op 16 mei in de Pauluskerk in Rotterdam. De prijs bestaat uit een kunstwerk en een bedrag van 5.000 euro.

Lekkernassûh is een gemeenschap van vrijwilligers die elke week vier pop-up markten in Den Haag organiseren met lokale biologische groenten, kaas, eieren, brood en andere producten met een eerlijke prijs voor de producent en een toegankelijke prijs voor deelnemers. Het juryrapport: “De jury waardeert de manier waarop bij Lekkernassûh diverse maatschappelijke elementen bij elkaar komen. Doordat men via inzet van werkuren credits kan verdienen voor inkopen in de biologische winkel, vervalt de schroom die mensen vaak voelen bij de gang naar de voedselbank. Ongeacht de omvang van je beurs kun je bij Lekkernassûh inkopen doen.”

De overige vier genomineerden waren:
• Maria van den Hoogen van Voedseltuin (Boxtel). Voedseltuin Boxtel eO. kweekt sinds 2017 met een team van vrijwilligers het jaar rond biologisch verse groenten en klein fruit voor klanten van de Voedselbank in Boxtel, Sint‑Michielsgestel en Sint‑Oedenrode. Tegelijk biedt ze mensen met afstand tot de arbeidsmarkt en taakgestraften kansen op sociale participatie.
• Familie Gul van de Stichting Little Boat (Delden). Stichting Little Boat is ontstaan vanuit jarenlange ervaring in humanitaire hulp, met name rondom migratie en integratie. De oprichters waren al lange tijd actief in het ondersteunen van vluchtelingen, het organiseren van programma’s en het bieden van praktische hulp.
• Mireille van den Berg van Stichting Het Witte Paard (Rotterdam). Het Witte Paard is een sociale onderneming in een van de armste wijken van Nederland. De culturele horecagelegenheid biedt leerwerkplekken en dagbesteding voor Rotterdammers met een grote afstand tot de arbeidsmarkt.
• De grondleggers van het Mijnmuseum (Heerlen). Enkele gebouwen in de oostelijke mijnstreek zijn voor sloop gered en inmiddels is er sinds 2021 een Mijnmuseum en Mijnmonument. Bezoekers (zo’n 15.000 per jaar) worden rondgeleid door vrijwilligers, onder wie oud mijnwerkers bij wie het initiatief ooit begon.

Video’s genomineerden

Het juryrapport

De oproep voor de voordrachten voor de AHP van afgelopen februari begon met de zin: In alle internationale chaos en de onzekerheden die dat met zich meebrengt, is het soms makkelijk om te vergeten dat er ook zaken dichter bij huis zijn die onze aandacht verdienen. Sinds februari is die chaos in de wereld alleen nog maar verergerd – met via prijsstijgingen ook gevolgen voor de bestaanszekerheid in ons aller directe omgeving.

De onderwerpen rondom die bestaanszekerheid hebben we de afgelopen decennia zien veranderen. Eerst ging het vooral om armoede in zijn algemeenheid. Daarna zagen we de opkomst van voedselbanken, nodig omdat het niet meer lukte de armoede zo te bestrijden dat alle mensen eten konden kopen. Inmiddels zien we steeds meer voedseltuinen, om de voedselbanken te bevoorraden. De keten van armoedebestrijding wordt steeds dieper de samenleving ingeduwd.

Al zo lang als de Ab Harrewijn Prijs bestaat, zeggen we het: wat prachtig dat vrijwilligers de gaten dichten die de overheid laat vallen. Maar wat treurig dat die gaten bestaan. Ieder jaar weer krijgen we tien tot twintig nieuwe initiatieven binnen, allemaal met evenveel liefde tot stand gekomen. Het is voor de jury niet altijd makkelijk om vijf genomineerden aan te wijzen.

Dit jaar voor het eerst wist geen van de genomineerden dat zij waren voorgedragen en pleegden we een vijftal verrassende telefoontjes. Daarbij was telkens eerst uitleg nodig over wie Ab Harrewijn was, wat onze stichting inhield en waarom ze zomaar een prijs kregen zonder de verwachting van een tegenprestatie. Niemand in Nederland verwacht meer dat je waardering krijgt, gewoon om wie je bent en wat je doet.

Na uitleg merken we de herkenning. Het gedachtengoed van Ab leeft, ook 24 jaar na zijn overlijden. Overal in den lande zijn er nog steeds geweldige mensen die hun droom bij de kop pakken inhoud geven. Daarvoor hoef je de naam van Ab niet te kennen.

Zoals gezegd, jury’s moeten keuzes maken. Uit de vijf genomineerden wijzen we een winnaar aan. Even ter herinnering. We moesten kiezen uit: Wederkerigheid op de voedselmarkt van Lekkernassûh. De langgestraften of mensen met een beperking die weer onderdeel zijn van de samenleving bij het werk in de Voedseltuin Boxtel en het Witte Paard. De familie Gul die bruggen bouwt tussen mensen. En de oud-mijnwerkers die kennis behouden en overdragen, maar hierdoor ook zelf weer met trots kunnen terugkijken.

Het is appels met peren vergelijken, dus we kunnen als jury niet zeggen dat het ene initiatief beter is dan het andere. In onze subjectieve afweging kijken we naar originaliteit, persoonlijke betrokkenheid, de gelenigde noden en ook naar de, soms onzichtbare, lijn naar Ab. Alles overwegend is de keuze dit jaar gevallen op: Lekkernassûh uit Den Haag.

De jury waardeert de manier waarop bij Lekkernassûh diverse maatschappelijke elementen bij elkaar komen. Doordat men via inzet van werkuren credits kan verdienen voor inkopen in de biologische winkel, vervalt de schroom die mensen vaak voelen bij de gang naar de voedselbank. Ongeacht de omvang van je beurs kun je bij Lekkernassûh inkopen doen.

De lezing

Erica Meijers hield de jaarlijkse lezing. De tekst daarvan volgt nog.

Foto’s van de uitreiking

• 

• 

• 




• 

• 

• 




• 

• 

• 




• 

• 

• 




• 

• 

• 

Alle foto’s door Peter de Bie